Beach @ Ko Pha Ngan
De afgelopen 4 maanden hebben jullie hier op deze site onze belevenissen in Azië kunnen lezen. Maar de laatste tijd werd het steeds moeilijker om het up to date te houden. Eigenlijk zou ik nu een stuk moeten schrijven over Ko Tao, maar ik houdt het kort, we hebben gedoken en het daar prima naar ons zin gehad. Ondertussen begint ook het gevoel dat onze tijd hier bijna op is aardig te knagen. Daarom trekken we de stekker er uit en houden we (voorlopig) op met schrijven. Zodra we terug zijn in Nederland zal ik misschien nog wel een stukje schrijven over de eilanden. Maar hier gaan wij ons vanaf nu bezig houden met behoorlijk zware dillemma’s zoals: “gaan we vandaag aan het zwembad liggen, of lopen we 20 meter verder en wordt het aan het strand” 
Graag willen we iedereen die de site bezocht heeft hartelijk bedanken voor de getooonde interesse. Ergens begin juli als we terug zijn in Nederland ga ik stukje bij beetje de vele foto’s en video’s uitzoeken en online plaatsen.
Groeten en we zien jullie over een paar weken weer in Nederland.
Tags: Ko Pha Ngan, Thailand, Zuidoost-Azië
Een goede middag vanaf Ko Tao. Hier nog een post om het laatste stukje achterstand weg te werken
Na Chiang Mai hebben we 4 dagen in Bangkok door gebracht. Met nachtbus werden we rond half 6 ‘s ochtends ergens in de buurt van Kao San Road af gezet. Prima service alleen zouden wij in een hele andere buurt verblijven. Oud studiegenoot Stephan verblijft momenteel een paar maanden in Bangkok en hij had voor ons geregeld dat we in het appartementen complex waar hij woont voor een aantal dagen een appartement konden huren voor een zacht prijsje. Toen we aankwamen stond het taxi en tuk-tuk tuig al weer rijen dik voor de bus te wachten om iedereen naar zijn of haar bestemming te brengen. Din Deang waar wij heen moesten lag aardig uit de route en de chauffeurs die gezamelijk hadden afgesproken om niet op de meter te rijden wilden bedragen van rond de 500 baht hebben Stephan had me wel eens verteld dat een taxi ongeveer 120 baht kostte en na enig volhouden hadden we een tuk-tuk bereid gevonden die ons er voor dat bedrag heen wilde brengen. Het was een flink stuk rijden maar uiteindelijk kwamen we er aan. Het was rond 6 uur dus ik had Stephan uit zijn bed gebeld. Echt grappig dat je dan ineens tegenover een oude bekende staat in Bangkok. Stephan liet ons het appartement zien en het overtrof echt alle verachtingen. Het was de grootste nieuwste en mooiste verblijfplaats tot nu toe op onze reis.
Continue Reading »
Tags: Bangkok, Thailand, Zuidoost-Azië
Een goede middag vanuit een benauwd internetcafé aan Kao San Road in Bangkok. Vanavond vertrekken we met de bus naar Chumpon en vervolgens per boot richting Ko Tao. Daar gaan we eerst genieten van een paar dagen zon, zee en strand. En daarna gaan we een poging doen om onze Padi te halen. Maar eerst zal ik jullie een beetje bijpraten over wat we zoal gedaan hebben in Chiang Mai.
Tempels en een massage in de gevangenis
De eerste ochtend in Chiang Mai zijn we een wandeltocht wezen maken langs verschillende tempels en bezienswaardigheden. Op een gegeven moment kwamen we langs een gevangenis voor vrouwen. Daar tegenover zat een “prison shop”. Hier kon je allerlei producten kopen gemaakt door gevangenen, maar nog beter je kon er ook een Thaise massage krijgen door gevangenen. De vrouwen die de massages geven komen binnen 6 maanden vrij en het geld wat ze verdienen met de massages mogen ze houden zodat ze een klein spaarpotje hebben voor als ze vrij komen. De massage was prima alleen ben je wel heel benieuwd wat de dames nou precies op hun kerfstok hebben. Het meisje dat Jess masseerde had wel een gemene blik in haar ogen, maar masseerde prima en was heel vriendelijk.
Na de massage stonden we buiten nog even met de bewaker te praten. Hij vroeg waar we naartoe gingen. We zeiden dat we trek hadden dus dat we een hapje gingen eten. De bewaker vertelde ons dat er bij de gevangenis ook een restaurant zat waar gevangenen getraind werden om in de horeca te werken als ze vrij kwamen. Omdat de massage zo goed was bevallen zijn we hier ook maar gaan eten en het smaakte ook echt goed en was niet duur.
Tuk Tuk’s
Continue Reading »
Tags: Ko Pha Ngan, Thailand, Zuidoost-Azië
In het verleden was Luang Prabang de hoofdstad van Laos. De stad is zo bijzonder dat Unesco in 1995 heeft besloten de hele stad op de wereld erfgoed lijst te plaatsen. Voor ons lag Luang Prabang eigenlijk niet heel erg op de route, maar toch zijn we hier naartoe gegaan omdat we het niet wilden missen.
Vanuit Luang Nam Tha vertrokken we met een bus die er zo verrot uit zag dat je het idee had dat hij bij de eerste de beste hobbel uit elkaar zou vallen. De reis zou volgens de Lonely Planet 8 uur duren, maar een Nederlands meisje in de bus wist te vertellen dat zij gehoord had dat het 12 tot 14 uur zou duren met slechts 1 stop om wat te eten. Geen lekker vooruitzicht dus, maar uiteindelijk viel het allemaal best mee. De reis duurde een kwartiertje meer dan de geplande 8 uur en maakte geregeld plas stops. Wel was het zo dat door de ontzettend gare staat van de bus de reis niet echt comfortabel was. De weg was prima geasfalteerd, maar door de brakke schokdempers had je nog steeds het idee dat je op een onverharde weg reed en kwamen we toch nog redelijk gebroken aan. Maar de fantastische mooie landschappen waar we met de bus doorheen kwamen maakte dat meer dan goed.
Na onze spullen gedumpt te hebben in een guesthouse zijn we een hapje gaan eten op een terrasje aan de oever van de Mekong en konden we genieten van een mooi avondrood terwijl het donker werd.
Continue Reading »
Tags: Laos, Luang Prabang, Zuidoost-Azië
Sabaai Dii, oftewel hallo!
Hier ons eerste bericht vanuit Laos! We hadden al veel lovende verhalen gehoord van mensen die al in Laos waren geweest, maar alles is zo’n beetje waar. De landschappen zijn hier ontzettend mooi en de mensen super vriendelijk. Het is jammer dat we hier niet meer tijd te besteden hebben want we zouden het hier met gemak een maand uit kunnen houden.
Van Jinghong naar Luang Nam Tha
Zoals we in ons vorige bericht schreven moesten we dus vroeg op om niet halverwege te stranden. Om 6.20 in de ochtend vertrok onze bus volgens schema. Na een mooie rit door de bergen kwamen we rond een uurtje of 11 in Mengla aan. We werden daar afgezet op het noordelijke busstation en onze aansluiting zou op het zuidelijke busstation vertrekken. In een soort driewieler fiets met laadbak werden we met onze tassen naar het zuiden van de stad getransporteerd. Daar aangekomen werden we direct aangesproken door een minibus die net wilde wegrijden. We konden meteen instappen en door richting de grens. Op deze manier ging het lekker snel zeker omdat Laos een uur achter loopt op China en we dus nog een uur extra speling hadden. Om 11 uur Laotiaanse tijd kwamen we aan bij de grens. Na de gebruikelijke bureaucratie aan de grens konden we Laos binnen. Na enige navraag kregen we te horen dat pas een uur later om 12.30 een minibus richting Luang Nam Tha zou vertrekken. Maakte ons verder niets uit, we waren al lang blij dat we alle aansluitingen gehaald hadden. Om kwart over 12 werden we door de chauffeur geroepen voor vertrek. De rit zou ongeveer een uurtje duren. We waren blij want we hadden die dag nog niks gegeten en we moesten naar de bank om een travellercheque te cashen voor wat Laotiaanse Kip, we hadden alleen nog wat dollars op zak, maar daarmee ben je voor kleine aankopen vaak te duur uit.
Bij ons in het busje zat nog 1 jongen en nog 1 meisje. Het meisje was heel vriendelijk en we waren een beetje aan het praten met haar. Ze vertelde dat ze in China inkopen had gedaan. Ze had ook een stuk of 12 vuilniszakken met kleding bij zich. Op een gegeven moment na een 20 minuten rijden kwamen we bij nog een douane checkpoint. Het meisje zei al iets tegen ons dat ze nu problemen zou krijgen omdat de douane “very difficult” was, maar “this will take just a moment” zei ze. Ach ja, we hadden al een uur op de bus gewacht dus nog even wachten kon er ook nog wel bij. Wel was het zo dat we die dag nog geen hap eten hadden gehad omdat we zo vroeg waren vertrokken en we van de ene bus naar de andere bus aan het rennen waren. Ik denk dat het ongeveer 12.45 was dat we daar stopten en na een half uurtje wachten in de hitte begonnen we toch wel een beetje benieuwd te worden hoe lang dit geintje zou gaan duren. Het meisje was samen met onze chauffeur naar een kantoortje vertrokken. Na ongeveer een uur kwamen ze terug met een man van de douane er bij. Die ging de bus in en scheurde alle vuilniszakken open en telde de inhoud. Het meisje moest met de man mee naar een andere kantoor. Voor ze weg liep zei ze tegen ons weer dat het nog “just a moment” zou duren. We begonnen het aardig zat te worden want we wilden naar Luang Nam Tha om daar lekker te eten en naar de bank te gaan die om 15.30 dicht ging. We hebben weer een poos zitten wachten in de bus toen kwam de chauffeur terug van het kantoor. We vroegen hem hoe lang het zou duren en hij wees op zijn horloge en gaf 1 uur aan. Het was toen rond 13.30. Steeds harder balend zaten we in het busje vol opengetrokken vuilniszakken te wachten. Het water was inmiddels op en nog steeds geen hap gegeten. Ik ben op een gegeven moment een stukje gaan lopen en vond gelukkig een soort van winkeltje waar ze chips verkochten. Ik had nog geen Laotiaans geld, maar wel een paar biljetten van 1 dollar. Ik vroeg hoe veel zakjes ik voor 1 dollar kreeg. Vier zakjes, ik met de chips naar de bus en allebei 2 zakjes leeg gegeten. Ondanks dat de chips niet eens echt lekker waren ben ik nog een keer terug gegaan voor nog 4 zakjes. Om 15.00 uur kwam het meisje terug lopen. Eindelijk verder, dachten we. Ze kwam terug om te vertellen dat het nog tot 16.00 uur zou duren en of we op haar wilden wachten. Wij waren het helemaal zat en hadden daar echt geen zin in, maar de chauffeur wilde niet door rijden. Op een gegeven moment ben ik andere passerende bussen en taxi’s gaan vragen of ze toevallig naar Luang Nam Tha gingen. Maar helaas was dit niet het geval. Rond 15.30 kwam ze uiteindelijk terug en konden we verder.
Welkom in Laos!
Continue Reading »
Tags: Laos, Luang Nam Tha, Zuidoost-Azië
Afgelopen vrijdag zijn we met de bus aangekomen in Dali. Toen we uitstapten regende het al flink en moesten we een aardig stuk lopen. Geen lekker begin dus. Na een aardige wandeling kwamen we met onze backpacks in de oude stad aan. Eerste indruk was een leuk stadje maar wel veel irritante proppers voor hotels en guesthouses. Ze bleven maar met ons meelopen ondanks dat we duidelijk te kennen gaven dat we onze keuze voor een hotel al gemaakt hadden. Al zoekende werden we aangesproken door een Australische gozer. We vertelden hem wel hotel we zochten en hij wees naar de andere kant van de straat. Hij zei dat het daar behoorlijk prijzig was en hij gaf ons een tip voor een goed en goedkoop hotel met gratis internet en gratis laundry. Daar heen gegaan en het was inderdaad een prima hotel, dus ingecheckt en onze backpacks te drogen gehangen want deze waren dankzij een lekkende kofferbak in de bus zo nat als een dweil geworden. Gelukkig viel de schade mee en waren er alleen wat foldertjes en een zonneklep nat en vies geworden. De klep was gelukkig met wat shampoo in de wasbak weer schoon te wassen. Hierna zijn we de stad gaan verkennen en hebben we een hapje gegeten. En ‘s avonds nog wat kroegen af geweest. Het was qua muziek echt een drama, veel Chinese pop muziek en kleffe Chinese stelletjes, maar het was wel vermakelijk om naar te kijken.
De dag er na hebben van onder onze paraplu’s de oude stad bekeken. Wel jammer dat het zo regende, maar aan regen doe je helaas niks.
Continue Reading »
Tags: China, Dali, Jinghong, Yúnnán (China)
Hallo, hier een teken van leven uit China. Jullie zullen ongetwijfeld in de media berichten hebben meegekregen over de aardbeving hier in Sichuan. Op 12 mei waren wij ‘s ochtends vroeg aangekomen in Lijiang. Toen de aardbeving rond een uurtje of half 2 locale tijd plaats vond zaten wij op een terrasje in de oude stad van Lijiang te lunchen en hebben helemaal niks gemerkt. Later hoorden we van de eigenaar van een Engelse pub in Lijiang dat bij hem in zijn zaak de lampen boven de bar aan het schudden waren, maar dat was het enige wat hij merkte. De aardbeving was hier relatief dichtbij op zo’n 500 kilometer, maar gelukkig hebben wij geen problemen ondervonden.
We zitten op dit moment in Dali, maar daar kom ik nog wel een andere keer op terug. Eerst zal ik wat vertellen over Lijiang en de trektocht bij de Tiger Leaping Gorge.
Continue Reading »
Tags: China, Lijiang, Qiaotou, Tiger Leaping Gorge, Yúnnán (China)
Grrrrmble, ik had dus net een heel verhaal getypt maar toen ik het wilde plaatsen ging er iets mis en ik ben nu alles kwijt 
Een korte samenvatting:
We hebben super mooie rijstterrassen gezien. (link voor foto’s staat onderaan dit bericht)
We zitten nu in Kunming in een erg leuk hostel.
We hebben daar een 4 persoons dorm met 2 stapelbedden.
Die hebben we volledig afgehuurd omdat we niet met vreemden willen slapen.
Jess is weer beter!
Ik heb een nieuwe camera, de Panasonic TZ15! (buiten Azië bekend als de TZ5)
De handleiding is Chinees.
Maar dat geeft niet want die lees ik toch niet
Het internetcafé hier zit vol game verslaafde Chinezen.
En het stinkt er ook nog bovendien…
Maar Jess zit nu op me te wachten dus ik kap er mee!
Groeten,
Chris
P.S. Ik heb wat foto’s van Yuanyang en de rijstterrassen online gezet op Picasa. Bekijk ze hier.
Tags: China, Kunming, Yuanyang, Yúnnán (China)
Hi There!
Allereerst mijn excuses dat dit bericht niet zoals jullie gewend zijn opgefleurd is met de nodige foto’s, maar in verband met de Chinese censuur wordt mijn website geblokkeerd en kan ik dus eigenlijk niks plaatsen. Gelukkig ben ik er toch in geslaagd om via een omweg toch op mijn site in te loggen, alleen werken veel functies voor het opmaken van tekst en afbeeldingen helaas niet.
Om toch een indruk te geven van hoe het er hier uit ziet heb ik een paar fotos in een picasa album gezet. Je kan ze bekijken door hier te klikken.
We zijn eergisterochtend om half 8 vertrokken uit Sapa. Wederom met een fijne minibus, maar deze rit duurde slechts 1 uur dus het was niet zo’n ramp. Wel duurde het heel lang voordat we daadwerkelijk uit Sapa weg gingen omdat de chauffeur nog de hele stad door reed om de bus vol te krijgen. Het was denk ik een uurtje of 10 dat we bij de grens aankwamen. Eerst langs de Vietnamese douane om het land uit te gaan. Dit verliep redelijk soepel, de douanier zei nog wel iets over mijn visum terwijl hij moeilijk kijkend zijn hoofd schudde, maar gebaarde daarna dat ik door kon lopen. Het Chinese douane ritueel verliep minder soepel. Nadat we de brug over waren gelopen en het Chinese grenskantoor binnen gingen werden we vrijwel direct een kamertje achteraf ingeroepen. Daar moesten onze tassen open en werd alles grondig geïnspecteerd. Schone was, vuile was, allerlei losse papieren en visitekaartjes, maar vooral de boeken en dan met name de Lonely Planets vonden de douaniers behoorlijk interessant. Bladzijde voor bladzijde werden ze doorgebladerd terwijl ze ons ondertussen moeilijke blikken toewierpen alsof we echt iets verkeerd meegenomen hadden. Ik had al wel eens gehoord dat oude drukken van de Lonely Planet van China in beslag genomen werden vanwege het feit dat Hong Kong nog als deel van het Engelse Koninkrijk staat vermeld. En dat ligt natuurlijk gevoelig.
Continue Reading »
Tags: China, Hekou, Yúnnán (China)
Dit is ons laatste bericht uit Vietnam. We zitten momenteel nog in Sapa waar we gisteren brak zijn aangekomen met de nachttrein, maar desondanks hebben we toch nog heel actief de berg met de radio toren beklommen. Het uitzicht was mooi, maar het was super druk omdat 30 april en 1 mei Vietnamese feestdagen zijn en de kleine paadjes bomvol Vietnamezen waren. We moesten ook de hoofdprijs betalen qua accommodatie, het hotel wat normaal 20 dollar koste moest nu 30 dollar per nacht opbrengen. De kamer viel ook heel erg tegen. We hebben op diverse plaatsen in Vietnam voor veel minder geld een betere kamer gehad. We zijn dus ff rond gaan kijken en vannacht slapen we in een mooier en schoner hotel voor slechts 12,5e dollar. We hadden het op internet opgezocht maar het bleek dus praktisch tegenover het hotel te zitten waar we op dat moment verbleven.
Vandaag hebben we een trek tocht gemaakt naar Cat Cat Village. Dit is een dorpje in een dal waar locale Hill Tribes wonen. Was best leuk alleen erg toeristisch, maar het uitzicht was het absoluut waard.
Morgenochtend vertrekken we richting China. Ben heel benieuwd hoe dat gaat bevallen.
Hier een filmpje van badende buffels die we tegen kwamen op de trek tocht naar Cat Cat Village.
Klik hieronder verder voor foto’s
Continue Reading »
Tags: Sapa, Vietnam, Zuidoost-Azië
