Daar zijn we weer, inmiddels vanuit Sapa een plaatsje in de bergen in het noorden van Vietnam en onze laatste stop alvorens we China in gaan. We zijn allebei zo gaar als een koekje van het reizen. Het is hier nu half elf in de ochtend. We zijn vanochtend rond 6 uur hier aangekomen met de nachttrein terwijl we gisteren en eergisteren nog op de boot in Halong Bay zaten. We zijn gisteren om 12.00 uur aangekomen in de haven in Halong City en zijn daar na een lunch op de bus gestapt richting Hanoi. Daar hadden we 2 uur om ff snel wat te eten en daarna richting station te gaan. Bij het kantoor waar we geboekt hadden zou die jongen dus een taxi bellen nadat ik dat gevraagd had. Het was toen 18.45. Een half uur later was er nog geen taxi en vroeg ik hem nog maar eens voor de zekerheid. Hij schrok zichtbaar en pakte meteen de telefoon en belde. Het was toen 19.15 en onze trein zou om 19.40 vertrekken. Uiteindelijk heeft die jongen op straat een taxi aangehouden die ons naar het station heeft gebracht. Daar aangekomen konden we de ingang naar het spoor niet vinden. Uiteindelijk hadden we de ingang gevonden en daar kwamen 2 jongens op ons af die vroegen of we naar Sapa moesten, ja dus. Ze pakten een backpack van ons en hielpen ons die backpacks rennend naar de trein te brengen. Die trein stond ook nog eens achteraf verstopt tussen allerlei andere treinen. Net op tijd hadden we hem. Die gasten die ons hielpen stapten mee de trein in want ze wilden natuurlijk geld hebben. 100.000 dong vroeg hij, das tussen de 6 en 7 dollar en dat vond ik wel heel erg veel voor die 200 meter rennen. Ik had gelukkig wat kleingeld in mijn zak zitten wat ik hem heb toegestopt. Hij vroeg toen nog meer, want als het op geld aan komt blijven ze altijd proberen die Vietnamezen, maar heb hem gezegd dat ik niet meer geld had en dat hij voordat hij zijn hulp aanbood had moeten vertellen wat het koste en niet achteraf met een achterlijk hoog bedrag aan moest komen. We zijn toen maar de trein in gelopen op zoek naar onze plek en ik denk dat die jongens er uit gesprongen zijn want ik heb ze daarna niet meer gezien. Tijdens de treinreis heeft Jess nagenoeg geen oog dicht gedaan vanwege een asociaal Vietnamees stelletje wat de hele nacht luid heeft zitten praten. Als klap op de vuurpijl gingen ze ook nog eens liggen vozen. Ik sliep weer door alles heen en heb nog een uurtje of 5 slaap kunnen pakken.
Maar genoeg geschreven. Hier volgen een paar foto’s van Halong Bay.
Limestones
Continue Reading »
Zoals ik al eerder schreef zitten we dus in Hanoi. We zijn hier vrijdagochtend om een uurtje of 5 aangekomen met de nachttrein. Zoals gebruikelijk stonden buiten het station de taxichauffeurs en hotel-proppers al weer klaar om ons als prooi te bespringen. Er was er één die folders had voor een mooi nieuw hotel in het Old Quarter van Hanoi waar de kamers 10 dollar zouden kosten. Een taxi er naar toe zou de beste man regelen voor 1 dollar per persoon. Geen verkeerd aanbod als je net met je slaperige kop uit een nachttrein komt rollen.
Bij aankomst bij het hotel bleek de taxichauffeur ineens 4 dollar voor de rit te willen hebben. 2 dollar meer is niet heel veel geld, maar een ochtendhumeur en principes maakte dat ik geen zin had om meer te gaan betalen en uiteindelijk gaf de taxichauffeur het op en vertrok. In het hotel kregen we te horen dat het die nacht vol geboekt was en dat we een half uur moesten wachten op een kamer. Maakte ons niet zoveel uit. Gaan zitten op een bankje in de lobby en wachten maar. En wachten, en wachten en nog langer wachten. Na ongeveer 1,5 uur wachten was ik het zat. Ik zei tegen Jess dat als hij niet binnen 10 minuten een kamer had we weg zouden gaan en wat anders zouden zoeken. Een paar minuten later werd ik mee naar boven geroepen om een kamer te bezichtigen. De kamer was heel mooi, maar ontzettend klein en koste niet 10 dollar zoals beloofd op het station, maar 15 dollar. In de taxi had ik ook al het idee dat dit hotel redelijk ver uit de buurt zat van het meer wat midden in het Old Quarter ligt. Al met al genoeg redenen om eens verder te gaan shoppen voor een ander hotel. Zo gezegd, zo gedaan en daar liepen we ‘s ochtends vroeg om 7 uur door een ontwakend centrum van Hanoi met onze backpacks op onze rug op zoek naar een slaapplek. Uiteindelijk op een paar honderd meter van het meer een prima guesthouse gevonden met kamers voor 10 dollar. Spullen gedumpt en omdat we allebei totaal over onze moeheid heen waren de stad in gegaan om een beetje de boel te verkennen en wat dingen te regelen. We moesten op pad om een boot toer te regelen naar Halong Bay en we moesten ook treinkaartjes halen voor de nachttrein naar Sapa waar we na Hanoi heen gaan. Het vinden van een tour operator die boot tours aanbied naar Halong Bay is simpel, je kan hier geen 10 meter lopen zonder dat je borden ziet van backpackers cafés of andere operators waar je kunt boeken. Het vinden van een betrouwbaar bedrijf is echter een stuk moeilijker. Op internet had ik al wat research gedaan en verschillende verhalen gelezen over ratten op boten en tours die korter duren dan aanvankelijk beloofd, of zelfs helemaal niet door gaan. Uiteindelijk hebben we iets gevonden voor een redelijk goede prijs. Deze operator had ook trein kaarten voor de nachttrein naar Sapa maar die vonden we wat aan de dure kant dus zijn we naar het station gegaan. Daar bleken de kaarten voor de soft sleepers weer allemaal uitverkocht dus uiteindelijk alsnog bij de tour operator waar we ook de boot tour hadden geboekt de nachttrein kaarten gehaald. We vertrekken dus dinsdag naar Halong Bay, slapen daar 1 nacht op een boot en komen woensdag eind van de middag terug. We hebben dan een paar uur om een hapje te eten en kunnen dan gelijk door de nachttrein in naar Sapa. Daar moeten we dan ff kijken of we een georganiseerde tour doen of zelf een paar mountainbikes huren. En daarna gaan we door naar China. Toen alles allemaal geregeld was zijn we dus maar keihard aan het welverdiende goedkope bier gegaan 
Jesse the hawker
Continue Reading »
Sinds het laatste bericht uit Nha Trang hebben we aardig wat kilometers afgelegd en hebben we inmiddels de Vietnamese hoofdstad Hanoi bereikt. Hanoi is een leuke stad, iets minder druk dan Saigon, maar nog steeds een aardige “mierenhoop” van motorbikes, cyclos en ander verkeer wat in razend tempo door de straten gaat. Ook leuk zijn de Bia Hoi stalletjes die je in het centrum haast op iedere straathoek hebt. Dit zijn terrasjes met kleine stoeltjes waar je Vietnamees tapbier kan kopen voor 3000 dong. Dit is omgerekend 12,5e eurocent. Voor de prijs van één enkel biertje in Nederland kan je hier dus aardig bezopen raken. Maar genoeg over Hanoi want daar wil ik het in dit bericht eigenlijk nog niet over hebben omdat we hier gisteren pas zijn aangekomen en ik eerst wat wil schrijven over de plaatsen die we bezocht hebben nadat we Nha Trang hebben verlaten.
Continue Reading »
Vaak als ik een verhaal wil schrijven op deze site weet ik niet goed waar ik moet beginnen en ook nu is dat weer het geval. Alleen dit keer is het niet omdat we zoveel mee gemaakt hebben maar juist omdat we helemaal niks gedaan hebben en alleen maar aan het strand hebben gelegen. We waren hier in Nha Trang aangekomen en we zouden wel zien hoe lang we zouden blijven. Uiteindelijk is het dus een week geworden want het luie strandleven beviel ons weer prima. We hebben hier ook Illian ontmoet een vriendin van Jess die van Noord naar Zuid reisde in Vietnam en hebben we met z’n 3en voornamelijk veel aan het strand gelegen. Uiteindelijk zijn we nog 1 dag een soort van actief geweest en met een boot tripje mee geweest. Dit was erg leuk en de Vietnamese gidsen wisten er een aardig gekke boel van te maken. Eerst gingen we naar een eiland waar we konden snorkelen. Was wel mooi, maar vergeleken met Thailand toch net iets minder, hoe bedoel je verwend?
Continue Reading »
En we hebben weer wat fotomateriaal, niet zo heel veel dit keer, maar een paar gemaakt in Saigon en Nha Trang.
Bekijk ze op de foto pagina.
Veel plezier er mee!
Van Siem Reap naar Phnom Penh
Met een stevige kater zijn we afgelopen zondag de bus naar Phnom Penh in gestapt. Bier smaakte de avond er voor tijdens het happy hour iets te goed. Niet echt fijn als je een busreis van 6 uur te wachten staat. Uiteindelijk viel het gelukkig allemaal wel mee en verliep de reis voorspoedig. De bus chauffeur reed wederom als een volslagen idioot en om het allemaal nog wat spannender te maken kwamen we ook nog een tropische hoosbui tegen waardoor het zicht minder dan 10 meter werd. Gelukkig paste hij zijn snelheid ietsjes aan. Tijdens de busreis raakten we nog aan de praat met een Sloveen die nog wat handige tips had over Chiang Mai. We gaan daar dus zeker een kook cursus volgen. Je gaat dan naar de markt en koopt daar samen met de lerares je spullen in en gaat dan allerlei gerechten maken en alles wat gemaakt wordt mag je later opeten. En hij wist nog een leuke zondag markt en een goed en goedkoop hostel.
In Phnom Penh verbleven we die nacht in de Boeng Kak area. Dat is de plaatselijke backpacker ghetto gelegen aan een groot groen begroeid meer. Voor slechts 4 dollar hadden we die nacht een kamer, maar veel bijzonders was het niet. De meeste hostels in de het gebied daar zijn golfplaten woningen die op palen boven het meer gebouwd zijn. Het meer ziet er wel mooi uit. We hebben daar aan het eind van de middag zitten genieten van een biertje wachtend op een mooie zonsondergang. We kregen echter een flinke onweersbui, maar ook dat was mooi om naar te kijken. Was wel ff flink schrikken toen de bliksem ergens voor ons in sloeg in iets in dat meer. Die Khmer kennen trouwens ook geen angst, tijdens het onweer bleven ze gewoon met hun bootjes over het meer varen. Zelfs nadat de bliksem daar was ingeslagen. Toen het onweer voorbij gedreven was kleurde de lucht nog wel mooi en was het toch nog wel een mooi gezicht om naar te kijken. Toen het donker was werden we van alle kanten aangevallen door de muggen die daar natuurlijk veel zitten bij zo’n meer. Toen zijn we maar een hapje gaan eten en ff in de buurt wezen kijken. De onverharde wegen waren door de regen echter veranderd in een grote modderpoel. Uiteindelijk redelijk vroeg gaan slapen. Poging tot dan, want we hebben allebei behoorlijk slecht geslapen daar, het bed lag niet lekker en het was er bloedheet.
Klein jochie in een bootje
Continue Reading »
Inmiddels zijn we meer dan een maand op pad en hebben we gereisd per vliegtuig, bus, tuk tuk, taxi, (speed)boot en moto taxi, we hebben 9 verschillende hotels en guesthouses van binnen gezien (en in de meeste heerlijk geslapen) en het reizen bevalt ons tot op heden nog prima. We zitten nu in Siem Reap en we hadden eigenlijk het plan om nog ongeveer 2 weken in Cambodja te blijven om Kratie en de Mondulokiri provincie te verkennen, ware het niet dat Jess vanochtend in haar paspoort keek en zag dat er op ons Chinese visum staat dat we voor 4 mei het land binnen moeten gaan. Omdat we via Vietnam naar China reizen en we minimaal 3 weken in Vietnam willen spenderen moeten we dus zo snel mogelijk die kant op. Zondag pakken we de bus naar Phnom Penh en vanuit daar willen we per boot over de Mekong naar Vietnam gaan. Schijnt een hele mooie tocht te zijn dus wordt eigenlijk reizen en excursie tegelijk. Toch vind ik het erg jammer dat we Cambodja iets eerder dan gepland moeten verlaten. Onder andere omdat sterke drank hier bijna goedkoper is dan bier. Een fles Smirnoff Vodka is hier voor 8 dollar bij het tankstation te koop, net iets meer dan 5 euro dus.
Siem Reap
De belangrijkste reden dat we naar Siem Reap zijn gegaan is natuurlijk Angkor Wat. Zonder dit gigantische tempel complex zou deze stad nooit de toeristische trekpleister zijn die het nu is.
Continue Reading »
Het heeft wat moeite gekost, maar het is gelukt om weer wat foto’s online te zetten van Cambodja. Het is wederom een willekeurige selectie en het staat weer compleet door elkaar, maar met de berperkte middelen die beschikbaar zijn is dat helaas niet anders.
Bekijk de foto’s hier.
Hallo daar, hier een berichtje vanuit de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh. We zitten hier inmiddels 3 dagen die aardig goed gevuld waren met cultureel gebeuren, waaronder een paar zeer indrukwekkende musea en plaatsen. Verder zijn we ook nog opgelicht door een monnik die ons aansprak en een soort geluks amulet in de hand duwde en daar later (net als de Hare Krisjna in Nederland met hun boeken) geld voor wilde hebben. Ik had in mijn hoofd zitten een 2000 riel te geven, dat is 0,5 dollar. Maar hij had een soort blaadje waarop hij onze namen schreef en de mensen boven ons op het blaadje gaven allemaal 10 dollar. Ik schrok toen ik die bedragen zag en dat merkte die monnik en hij gaf aan dat elk bedrag mocht. Omdat ik het toch een beetje lullig vond gaf ik 2 dollar. Later vond ik het zaakje behoorlijk stinken, en toen we hem later nog 2 keer tegen kwamen kwam hij haast op ons af rennen en herkende hij ons niet. Net ff gegoogled en er blijkt dus inderdaad een monk scam te zijn in Phnom Penh. Kan er wel om lachen omdat we maar voor 2 dollar het schip in zijn gegaan en niet voor meer.
Continue Reading »
Per boot naar Sihanoukville
Vanuit Koh Kong zijn we ‘s ochtends met de boot naar Sihanoukville vertrokken. We waren ruim op tijd bij de boot dus we zaten rustig een beetje te wachten tot de boot vol stroomde met mensen en zou vertrekken. Er waren 3 kleine Khmer kinderen die een beetje door die boot heen liepen en bij iedereen een praatje maakten. Op een gegeven moment kwamen ze op de nog lege bank voor ons zitten. Vroegen hoe we heetten en vrijwel direct daarna kwam de vraag: “Do you have dollar?”. Nou, nee dus. Maar die koters bleven nog ff doorvragen en een beetje klieren maar na een kleine waarschuwing gingen ze verder en hadden ze een ander slachtoffer gevonden. Op een gegeven moment herhaalden ze hun act bij een Aziatische man een paar rijen voor ons. Deze man was het snel zat en gebaarde naar de koters dat ze weer op de enige nog lege bank voor ons moesten gaan zitten. Mooi balen dus. Ze bleven maar een beetje klieren en irriteren en het leek niet te stoppen. Tot er ineens 3 militairen de boot in stapten. Deze liepen vrijwel direct naar de 3 jochies toe en zeiden iets tegen ze waarna ze achterin in de boot bovenop de goederen plaatsnamen. Een hele opluchting anders zou de bootreis wel een heel lange 4 uur gaan worden.
Goederen en kleine jongen op dak van de boot
Continue Reading »
