In het verleden was Luang Prabang de hoofdstad van Laos. De stad is zo bijzonder dat Unesco in 1995 heeft besloten de hele stad op de wereld erfgoed lijst te plaatsen. Voor ons lag Luang Prabang eigenlijk niet heel erg op de route, maar toch zijn we hier naartoe gegaan omdat we het niet wilden missen.
Vanuit Luang Nam Tha vertrokken we met een bus die er zo verrot uit zag dat je het idee had dat hij bij de eerste de beste hobbel uit elkaar zou vallen. De reis zou volgens de Lonely Planet 8 uur duren, maar een Nederlands meisje in de bus wist te vertellen dat zij gehoord had dat het 12 tot 14 uur zou duren met slechts 1 stop om wat te eten. Geen lekker vooruitzicht dus, maar uiteindelijk viel het allemaal best mee. De reis duurde een kwartiertje meer dan de geplande 8 uur en maakte geregeld plas stops. Wel was het zo dat door de ontzettend gare staat van de bus de reis niet echt comfortabel was. De weg was prima geasfalteerd, maar door de brakke schokdempers had je nog steeds het idee dat je op een onverharde weg reed en kwamen we toch nog redelijk gebroken aan. Maar de fantastische mooie landschappen waar we met de bus doorheen kwamen maakte dat meer dan goed.
Na onze spullen gedumpt te hebben in een guesthouse zijn we een hapje gaan eten op een terrasje aan de oever van de Mekong en konden we genieten van een mooi avondrood terwijl het donker werd.
Continue Reading »
Sabaai Dii, oftewel hallo!
Hier ons eerste bericht vanuit Laos! We hadden al veel lovende verhalen gehoord van mensen die al in Laos waren geweest, maar alles is zo’n beetje waar. De landschappen zijn hier ontzettend mooi en de mensen super vriendelijk. Het is jammer dat we hier niet meer tijd te besteden hebben want we zouden het hier met gemak een maand uit kunnen houden.
Van Jinghong naar Luang Nam Tha
Zoals we in ons vorige bericht schreven moesten we dus vroeg op om niet halverwege te stranden. Om 6.20 in de ochtend vertrok onze bus volgens schema. Na een mooie rit door de bergen kwamen we rond een uurtje of 11 in Mengla aan. We werden daar afgezet op het noordelijke busstation en onze aansluiting zou op het zuidelijke busstation vertrekken. In een soort driewieler fiets met laadbak werden we met onze tassen naar het zuiden van de stad getransporteerd. Daar aangekomen werden we direct aangesproken door een minibus die net wilde wegrijden. We konden meteen instappen en door richting de grens. Op deze manier ging het lekker snel zeker omdat Laos een uur achter loopt op China en we dus nog een uur extra speling hadden. Om 11 uur Laotiaanse tijd kwamen we aan bij de grens. Na de gebruikelijke bureaucratie aan de grens konden we Laos binnen. Na enige navraag kregen we te horen dat pas een uur later om 12.30 een minibus richting Luang Nam Tha zou vertrekken. Maakte ons verder niets uit, we waren al lang blij dat we alle aansluitingen gehaald hadden. Om kwart over 12 werden we door de chauffeur geroepen voor vertrek. De rit zou ongeveer een uurtje duren. We waren blij want we hadden die dag nog niks gegeten en we moesten naar de bank om een travellercheque te cashen voor wat Laotiaanse Kip, we hadden alleen nog wat dollars op zak, maar daarmee ben je voor kleine aankopen vaak te duur uit.
Bij ons in het busje zat nog 1 jongen en nog 1 meisje. Het meisje was heel vriendelijk en we waren een beetje aan het praten met haar. Ze vertelde dat ze in China inkopen had gedaan. Ze had ook een stuk of 12 vuilniszakken met kleding bij zich. Op een gegeven moment na een 20 minuten rijden kwamen we bij nog een douane checkpoint. Het meisje zei al iets tegen ons dat ze nu problemen zou krijgen omdat de douane “very difficult” was, maar “this will take just a moment” zei ze. Ach ja, we hadden al een uur op de bus gewacht dus nog even wachten kon er ook nog wel bij. Wel was het zo dat we die dag nog geen hap eten hadden gehad omdat we zo vroeg waren vertrokken en we van de ene bus naar de andere bus aan het rennen waren. Ik denk dat het ongeveer 12.45 was dat we daar stopten en na een half uurtje wachten in de hitte begonnen we toch wel een beetje benieuwd te worden hoe lang dit geintje zou gaan duren. Het meisje was samen met onze chauffeur naar een kantoortje vertrokken. Na ongeveer een uur kwamen ze terug met een man van de douane er bij. Die ging de bus in en scheurde alle vuilniszakken open en telde de inhoud. Het meisje moest met de man mee naar een andere kantoor. Voor ze weg liep zei ze tegen ons weer dat het nog “just a moment” zou duren. We begonnen het aardig zat te worden want we wilden naar Luang Nam Tha om daar lekker te eten en naar de bank te gaan die om 15.30 dicht ging. We hebben weer een poos zitten wachten in de bus toen kwam de chauffeur terug van het kantoor. We vroegen hem hoe lang het zou duren en hij wees op zijn horloge en gaf 1 uur aan. Het was toen rond 13.30. Steeds harder balend zaten we in het busje vol opengetrokken vuilniszakken te wachten. Het water was inmiddels op en nog steeds geen hap gegeten. Ik ben op een gegeven moment een stukje gaan lopen en vond gelukkig een soort van winkeltje waar ze chips verkochten. Ik had nog geen Laotiaans geld, maar wel een paar biljetten van 1 dollar. Ik vroeg hoe veel zakjes ik voor 1 dollar kreeg. Vier zakjes, ik met de chips naar de bus en allebei 2 zakjes leeg gegeten. Ondanks dat de chips niet eens echt lekker waren ben ik nog een keer terug gegaan voor nog 4 zakjes. Om 15.00 uur kwam het meisje terug lopen. Eindelijk verder, dachten we. Ze kwam terug om te vertellen dat het nog tot 16.00 uur zou duren en of we op haar wilden wachten. Wij waren het helemaal zat en hadden daar echt geen zin in, maar de chauffeur wilde niet door rijden. Op een gegeven moment ben ik andere passerende bussen en taxi’s gaan vragen of ze toevallig naar Luang Nam Tha gingen. Maar helaas was dit niet het geval. Rond 15.30 kwam ze uiteindelijk terug en konden we verder.
Welkom in Laos!
Continue Reading »
In de Lonely Planet van Vietnam, Cambodja en Laos staat een top 10 van films die (voor een groot deel) zijn opgenomen in het Mekong gebied. sommige zijn bekende Hollywood blockbusters en andere titels zeggen me helemaal niets. Ik ga er de komende weken wel een paar bekijken om alvast een beetje in de stemming te komen.
De top 10 ziet er als volgt uit:
- Air America (1990)
- Apocalypse Now (1979)
- The Beach (2000)
- Crouching Tiger, Hidden Dragon aka “Wo hu cang long” (2000)
- Iron Ladies aka “Satree lek” (2000)
- The Killing Fields (1984)
- The Last Emperor (1987)
- Platoon (1986)
- The Quiet American (2002)
- Two Brothers aka “Deux frères” (2004)
