Zuidoost-Azië | Chris' Travel Blog

En we hebben weer wat fotomateriaal, niet zo heel veel dit keer, maar een paar gemaakt in Saigon en Nha Trang.

Bekijk ze op de foto pagina.

Veel plezier er mee!

Van Siem Reap naar Phnom Penh

Met een stevige kater zijn we afgelopen zondag de bus naar Phnom Penh in gestapt. Bier smaakte de avond er voor tijdens het happy hour iets te goed. Niet echt fijn als je een busreis van 6 uur te wachten staat. Uiteindelijk viel het gelukkig allemaal wel mee en verliep de reis voorspoedig. De bus chauffeur reed wederom als een volslagen idioot en om het allemaal nog wat spannender te maken kwamen we ook nog een tropische hoosbui tegen waardoor het zicht minder dan 10 meter werd. Gelukkig paste hij zijn snelheid ietsjes aan. Tijdens de busreis raakten we nog aan de praat met een Sloveen die nog wat handige tips had over Chiang Mai. We gaan daar dus zeker een kook cursus volgen. Je gaat dan naar de markt en koopt daar samen met de lerares je spullen in en gaat dan allerlei gerechten maken en alles wat gemaakt wordt mag je later opeten. En hij wist nog een leuke zondag markt en een goed en goedkoop hostel.

In Phnom Penh verbleven we die nacht in de Boeng Kak area. Dat is de plaatselijke backpacker ghetto gelegen aan een groot groen begroeid meer. Voor slechts 4 dollar hadden we die nacht een kamer, maar veel bijzonders was het niet. De meeste hostels in de het gebied daar zijn golfplaten woningen die op palen boven het meer gebouwd zijn. Het meer ziet er wel mooi uit. We hebben daar aan het eind van de middag zitten genieten van een biertje wachtend op een mooie zonsondergang. We kregen echter een flinke onweersbui, maar ook dat was mooi om naar te kijken. Was wel ff flink schrikken toen de bliksem ergens voor ons in sloeg in iets in dat meer. Die Khmer kennen trouwens ook geen angst, tijdens het onweer bleven ze gewoon met hun bootjes over het meer varen. Zelfs nadat de bliksem daar was ingeslagen. Toen het onweer voorbij gedreven was kleurde de lucht nog wel mooi en was het toch nog wel een mooi gezicht om naar te kijken. Toen het donker was werden we van alle kanten aangevallen door de muggen die daar natuurlijk veel zitten bij zo’n meer. Toen zijn we maar een hapje gaan eten en ff in de buurt wezen kijken. De onverharde wegen waren door de regen echter veranderd in een grote modderpoel. Uiteindelijk redelijk vroeg gaan slapen. Poging tot dan, want we hebben allebei behoorlijk slecht geslapen daar, het bed lag niet lekker en het was er bloedheet.

Boeng Kak

Klein jochie in een bootje

Inmiddels zijn we meer dan een maand op pad en hebben we gereisd per vliegtuig, bus, tuk tuk, taxi, (speed)boot en moto taxi, we hebben 9 verschillende hotels en guesthouses van binnen gezien (en in de meeste heerlijk geslapen) en het reizen bevalt ons tot op heden nog prima. We zitten nu in Siem Reap en we hadden eigenlijk het plan om nog ongeveer 2 weken in Cambodja te blijven om Kratie en de Mondulokiri provincie te verkennen, ware het niet dat Jess vanochtend in haar paspoort keek en zag dat er op ons Chinese visum staat dat we voor 4 mei het land binnen moeten gaan. Omdat we via Vietnam naar China reizen en we minimaal 3 weken in Vietnam willen spenderen moeten we dus zo snel mogelijk die kant op. Zondag pakken we de bus naar Phnom Penh en vanuit daar willen we per boot over de Mekong naar Vietnam gaan. Schijnt een hele mooie tocht te zijn dus wordt eigenlijk reizen en excursie tegelijk. Toch vind ik het erg jammer dat we Cambodja iets eerder dan gepland moeten verlaten. Onder andere omdat sterke drank hier bijna goedkoper is dan bier. Een fles Smirnoff Vodka is hier voor 8 dollar bij het tankstation te koop, net iets meer dan 5 euro dus.

Siem Reap

De belangrijkste reden dat we naar Siem Reap zijn gegaan is natuurlijk Angkor Wat. Zonder dit gigantische tempel complex zou deze stad nooit de toeristische trekpleister zijn die het nu is.

Het heeft wat moeite gekost, maar het is gelukt om weer wat foto’s online te zetten van Cambodja. Het is wederom een willekeurige selectie en het staat weer compleet door elkaar, maar met de berperkte middelen die beschikbaar zijn is dat helaas niet anders.

Bekijk de foto’s hier.

Hallo daar, hier een berichtje vanuit de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh. We zitten hier inmiddels 3 dagen die aardig goed gevuld waren met cultureel gebeuren, waaronder een paar zeer indrukwekkende musea en plaatsen. Verder zijn we ook nog opgelicht door een monnik die ons aansprak en een soort geluks amulet in de hand duwde en daar later (net als de Hare Krisjna in Nederland met hun boeken) geld voor wilde hebben. Ik had in mijn hoofd zitten een 2000 riel te geven, dat is 0,5 dollar. Maar hij had een soort blaadje waarop hij onze namen schreef en de mensen boven ons op het blaadje gaven allemaal 10 dollar. Ik schrok toen ik die bedragen zag en dat merkte die monnik en hij gaf aan dat elk bedrag mocht. Omdat ik het toch een beetje lullig vond gaf ik 2 dollar. Later vond ik het zaakje behoorlijk stinken, en toen we hem later nog 2 keer tegen kwamen kwam hij haast op ons af rennen en herkende hij ons niet. Net ff gegoogled en er blijkt dus inderdaad een monk scam te zijn in Phnom Penh. Kan er wel om lachen omdat we maar voor 2 dollar het schip in zijn gegaan en niet voor meer.

Per boot naar Sihanoukville

Vanuit Koh Kong zijn we ‘s ochtends met de boot naar Sihanoukville vertrokken. We waren ruim op tijd bij de boot dus we zaten rustig een beetje te wachten tot de boot vol stroomde met mensen en zou vertrekken. Er waren 3 kleine Khmer kinderen die een beetje door die boot heen liepen en bij iedereen een praatje maakten. Op een gegeven moment kwamen ze op de nog lege bank voor ons zitten. Vroegen hoe we heetten en vrijwel direct daarna kwam de vraag: “Do you have dollar?”. Nou, nee dus. Maar die koters bleven nog ff doorvragen en een beetje klieren maar na een kleine waarschuwing gingen ze verder en hadden ze een ander slachtoffer gevonden. Op een gegeven moment herhaalden ze hun act bij een Aziatische man een paar rijen voor ons. Deze man was het snel zat en gebaarde naar de koters dat ze weer op de enige nog lege bank voor ons moesten gaan zitten. Mooi balen dus. Ze bleven maar een beetje klieren en irriteren en het leek niet te stoppen. Tot er ineens 3 militairen de boot in stapten. Deze liepen vrijwel direct naar de 3 jochies toe en zeiden iets tegen ze waarna ze achterin in de boot bovenop de goederen plaatsnamen. Een hele opluchting anders zou de bootreis wel een heel lange 4 uur gaan worden.

Dak van de boot met goederen en klein jongetje

Goederen en kleine jongen op dak van de boot

Koh Mak

Hallo allemaal,

De laatste keer dat we wat schreven waren we net op Koh Mak aangekomen. Op dit bounty eiland zijn we 5 dagen gebleven en bestonden onze dagen voornamelijk uit strand hangen en ‘s avonds een biertje drinken in de bar van de locale rasta-thai Mr. Tea. We hebben nog een keer een dag een fiets gehuurd maar al gauw kwamen we er achter dat je in ongeveer 1,5 uur het hele eiland wel gezien hebt en het strand toch eigenlijk wel stukken interessanter is dan de rest van het eiland waar voornamelijk veel gebouwd wordt. Waarschijnlijk is het dus binnen een jaar of 2 gedaan met de heerlijke rust. Zonde, maar gelukkig hebben wij er nog even van kunnen genieten. Vanaf Koh Mak kan je met een bootje je over laten varen naar Koh Kham, dit is een piepklein naastgelegen eilandje waar je super kan snorkelen en de stranden nog mooier zijn. Onze Amerikaanse vriend Chet. de fotograaf die we Koh Chang ontmoet hadden vertelde ons al dat als we de kans hadden we hier beslist heen moesten gaan en dit hebben we dus ook gedaan. Afgelopen maandag was het helaas tijd om afscheid te nemen van ons paradijs en richting Cambodja te gaan. Met een speedboot werden we naar land gebracht en van daaruit via respectievelijk taxi, minibus en taxi naar Krong Koh Kong in Cambodja.

Koh Kham

Koh Kham

Hallo peoples, ondanks dat het internet hier nog trager is dan in Bangkok is het wel gratis. En omdat ik gistermiddag ff behoefte had aan een uurtje schaduw is het me met heel veel moeite en geduld gelukt om 88 foto’s online te zetten. Het staat niet helemaal netjes in goede volgorde, maar ik ben al lang blij dat het me gelukt is op deze pc’s die uit het vorige millennium komen en internet dat nog trager is dan het personeel in de locale bar hier.

Bekijk ze op de foto pagina.

Pattaya naar Ko Chang

Hallo allemaal. We hebben ondertussen onze eerste kilometers gemaakt. We zijn vertrokken uit Bangkok en zijn via Pattaya naar Ko Chang gereisd. Over Pattaya kan ik kort zijn: de grootste fout om daar heen te gaan. Excuse mi French, maar wat een gare toeristische grafstad is dat zeg. De verkopers voor de winkels zijn nog irritanter dan muskieto’s. Smerige kleermakers uit India die je haast met fysiek geweld hun winkeltje in willen sleuren. Ik was blij dat we hier slechts op doorreis waren.

Pattaya by night

Pattaya by night

[ad#Google Adsense-1 Banner]

De volgende ochtend wilden we kijken voor een minibus naar Ko Chang. In de Lonely Planet stond een tour operator die deze bussen aanbood. Wij er naar toe, bleken de bussen om 7.30 ‘s ochtends te vertrekken en een korte navraag leerde ons dat dit voor alle operators gold die snelle mini vans aanboden gold. We moesten dus met de gewone bussen naar Trat gaan en daar met de taxi naar de ferry. Met als extra belemmerende factor dat de laatste ferry om 7 uur ‘s avonds ging. Om 11.20 zaten we eindelijk in een bus van Pattaya naar Rayong. Van daar uit zouden we moeten overstappen op een bus naar Chanthaburi en van daaruit weer naar Trat. Ik maakte me in het begin een beetje zorgen over de busreis omdat in Bangkok al vrij weinig mensen Engels spraken, maar het verliep bijzonder soepel. In Rayong werden we door een jongen die bij de bus werkte naar onze overstap bus naar Chanthaburi gebracht. Op Chanthaburi raakten we aan de praat met een gozer uit Spanje die ook naar Ko Chang ging omdat het er met de bus via Trat en dan nog een taxi naar Laem Ngop waar de ferries vertrokken behoorlijk om zou gaan spannen besloten we met die Spaanse dude en zijn vriendin een taxi delen rechtstreeks naar de ferry. We waren daar rond half 6 nog lekker op tijd. In de taxi er heen viel al op dat het landschap waar we doorheen kwamen steeds mooier werd. Toen we bij de ferry stonden te wachten en de zon langzaam onder ging had ik echt het gevoel dat dit ons eerste Thaise paradijs zou worden. Na het gekkenhuis in Bangkok en de ellende in Pattaya waren we hier echt zo aan toe. In het donker werden we naar ons verblijf gebracht in Bang Bao, dit is een voormalig vissersdorpje in de meest zuidelijke punt van Ko Chang. Het verblijf daar was niet meer dan eenvoudige hutjes tegen een heuvel aan met daarin een geplastificeerd matras. Douche en wc waren gedeeld en onderaan een soort trap van de heuvel af. Straks vertel ik trouwens meer over deze trap.

Hallo allemaal, hier ons eerste teken van leven vanuit Azië. We zitten nu inmiddels 5 dagen in Bangkok en deze stad is echt een grote drukke mierenhoop. En niet normaal vervuild door de uitlaatgassen van de tuk tuk’s, oude bussen en al het andere verkeer wat voornamelijk in de file staat. In Nederland hebben we roetfilters op de auto’s, in plaats daarvan zie je hier in Bangkok mensen lopen met kapjes voor hun mond om de lucht enigszins te filteren van alle vieze dampen.

Na een prima vlucht die geheel volgens schema verliep zijn we vrijdagochtend aangekomen op het super moderne vliegveld. Omdat ik in Nederland uitgezocht had hoe we met de bus naar Kao San Road konden komen besloten we het avontuur aan te gaan en dit ook te doen. Bus 551 naar het Victory Monument en van daar overstappen op bus 503 naar een straat op loopafstand van Kao San. In bus 551 zaten we in de ochtendspits met onze backpacks tussen allemaal Thai die naar hun werk gingen. We voelden ons best stoer dat we op eigen houtje in een vreemde stad wel ff met de bus naar onze bestemming zouden gaan en de opdringerige taxi chauffeurs op het vliegveld lekker links lieten liggen. Echter bij de overstap bij het Victory Monument ging het mis. We hebben een poosje bij de bushalte gestaan, maar bus 503 kwam niet. Toen besloten we maar even een nabijgelegen parkje in te lopen om daar ff op een bankje te zitten en een colaatje drinken en op de kaart eens op te zoeken welke bus we moesten hebben. Toen terug gelopen en weer 10 minuten staan wachten op bus 503 die niet kwam
Uiteindelijk waren we het wachten in de uitlaatgas dampen zo zat dat we toch maar een taxi gepakt hebben voor het laatste stukje naar het New Siam Guesthouse. Mission bus trip to Koa San Road failed