Chris’ Travel Blog

Inmiddels zijn we meer dan een maand op pad en hebben we gereisd per vliegtuig, bus, tuk tuk, taxi, (speed)boot en moto taxi, we hebben 9 verschillende hotels en guesthouses van binnen gezien (en in de meeste heerlijk geslapen) en het reizen bevalt ons tot op heden nog prima. We zitten nu in Siem Reap en we hadden eigenlijk het plan om nog ongeveer 2 weken in Cambodja te blijven om Kratie en de Mondulokiri provincie te verkennen, ware het niet dat Jess vanochtend in haar paspoort keek en zag dat er op ons Chinese visum staat dat we voor 4 mei het land binnen moeten gaan. Omdat we via Vietnam naar China reizen en we minimaal 3 weken in Vietnam willen spenderen moeten we dus zo snel mogelijk die kant op. Zondag pakken we de bus naar Phnom Penh en vanuit daar willen we per boot over de Mekong naar Vietnam gaan. Schijnt een hele mooie tocht te zijn dus wordt eigenlijk reizen en excursie tegelijk. Toch vind ik het erg jammer dat we Cambodja iets eerder dan gepland moeten verlaten. Onder andere omdat sterke drank hier bijna goedkoper is dan bier. Een fles Smirnoff Vodka is hier voor 8 dollar bij het tankstation te koop, net iets meer dan 5 euro dus.

Siem Reap

De belangrijkste reden dat we naar Siem Reap zijn gegaan is natuurlijk Angkor Wat. Zonder dit gigantische tempel complex zou deze stad nooit de toeristische trekpleister zijn die het nu is.

We zijn afgelopen zaterdag hier aangekomen met de bus uit Phnom Penh. De rit duurde ongeveer 6 uur en ging in een gekken tempo over de voor het grootste gedeelte verharde weg. We zaten op de tweede rij voorin in de bus dus we hadden een mooi uitzicht op de weg en de maniakale inhaal manoeuvres van onze chauffeur. In Khmer traffic geldt het recht van de sterkste en wordt er liever getoeterd dan geremd. In de bus worden voor de busreis kleine zakjes uitgedeeld, op onze eerste busreis vanuit Sihanoukville dachten we dat dit voor het afval was tot het meisje achter me begon te kotsten van de wagenziekte. Toen we een stop maakten en we naar voren liepen door de bus rook het heel zuur en zag ik nog een ander meisje ook met een zakje zitten. Ik weet niet wat het is met die Aziaten, maar om een of andere reden komt wagenziekte hier veel meer voor dan bij ons. Het kan natuurlijk ook iets te maken hebben met de rijstijl van de buschauffeur Het voorin de bus zitten is echt een belevenis, naast de gestoorde inhaalmanoeuvres zie je echt de gekste voertuigen voorbij komen: scooters bepakt met achterlijk veel lading of een hele familie met 2 volwassenen en 3 kinderen, ossenkarren, vrachtwagens vol met Khmers in de laadbak en om het schouwspel compleet te maken steken er geregeld nog eens wat koe achtige over die langs de kant van de weg lopen te grazen.

Op onze eerste dag in Siem Reap hebben we een fiets gehuurd om een beetje de omgeving te verkennen. In verband met mogelijke weekend drukte hadden we besloten Angkor Wat maar even te laten wachten tot maandag en wilden we zondag met de fiets het Land Mine Museum bezoeken. Het museum stond op de kaart aangegeven in de Lonly Planet en wij een beetje zoeken in de buurt van waar het moest liggen maar er was niet echt iets te vinden. We kwamen door een soort wijkje met golf platen woningen waar een jongen ons aansprak en vroeg waar we heen gingen. Hij vertelde dat het Land Mine Museum niet meer op die plek was en dat het verhuist was naar een plek 32 kilometer verder. Te ver om op onze brakke huurfietsen naartoe te fietsen in de drukkende hitte. We zijn toen weer terug gegaan naar Siem Reap en hebben daar nog wat rond gekeken in het park en op de 2 markten.

Angkor Wat

Vanwege de gigantische omvang van dit complex hebben we gekozen voor een 3 daagse toegangspas. De eerste en tweede dag hebben we via het hotel een tuk tuk geregeld die ons langs een aantal van de tempels bracht. De eerste dag stonden we om 4.30 op omdat we om 5.30 bij Angkor Wat wilden zijn voor de zonsopgang. Dit was ondanks de hele lichte bewolking een bijzonder iets. Je komt er aan in het donker en er is nauwelijks verlichting en dan langzaam zie je de torens verschijnen die je al zo vaak op de plaatjes hebt gezien. Het heeft niet zo gek veel zin hier heel veel over op te schrijven dus daarom hier wat foto’s van Angkor.

Sunrise at Angkor Wat

Bayon, de tempel met 216 gezichten

Overgroeid met wildernis

Jess en ik voor een tempel. Welke? Geen idee

Discriminatie bij de toiletten van Angkor?

De tweede dag hebben we met de tuktuk de meer afgelegen tempels van Angkor bezocht. We kwamen ook langs het Land Mine Museum en hebben dit ook bezocht. Het museum is eigendom van een man genaamd Aki Ra. Hij heeft in zijn jonge jaren voor de Khmer Rouge gevochten en vele landmijnen neergelegd. Op een gegeven moment heeft hij het Khmer leger verlaten en is naar de Vietnamezen overgelopen. Sinds de oorlog in Cambodja voorbij is houdt hij zich bezig met de opruimen van landmijnen. Doordat hij zelf vroeger heel veel mijnen heeft neergelegd heeft hij heel veel kennis van mijnen, maar toch blijft het onschadelijk maken behoorlijk gevaarlijk werk. Hij heeft er al meer dan 50000 opgeruimd. Volgens schattingen liggen er in Cambodja nog tussen de 4 en 6 miljoen mijnen waardoor jaarlijks 700 slachtoffers vallen. In het museum wordt ook duidelijk hoe smerig sommige mijnen zijn, ze zijn namelijk zo ontworpen dat ze een mens niet doden, maar wel zo veel mogelijk verwonden. De gedachtegang hier achter is dat een gewonde militair medische verzorging nodig heeft en dus meer energie, geld en middelen kost dan een dode. Dit verklaart ook waarom je in Cambodja ontzettend veel bedelaars ziet met geamputeerde ledematen

Op onze derde dag hebben we er voor gekozen om Angkor Wat per fiets te bezoeken. Voordeel is dan dat je alles lekker in je eigen tempo kan doen en er geen chauffeur is die op je wacht. Op de fiets zijn we lekker op ons eigen tempo de hoogtepunten nog een keer af gegaan. Tegen het eind van de middag zijn we heel snel naar Phnom Bakheng gefietst, dit is een hooggelegen tempel waar je heel mooi de zon onder kan zien gaan. Omdat we een kilometer of 8 van deze tempel weg waren hebben we super snel gereden op onze brakke huurfietsjes en daarna snel het pad naar boven afgelopen. Helemaal bezweet door de drukkende hitte kwamen we aan. Gelukkig waren er nog genoeg goede plekjes, dus een mooie uitgezocht en gaan zitten. Tot de zon ineens werd opgeslokt door bewolking. Dat was balen. Nog een uurtje hebben we het aangekeken in de hoop dat de zon er nog door zou breken, maar helaas. Geen mooie zonsondergang voor ons

Beelden langs entree Angkor Thom

Jess op de fiets

After Angkor

Na drie dagen gevuld met heel veel kilometers lopen en langs tempels struinen ben je het ook wel een beetje zat. De dag er na hebben we niks gedaan, behalve even de stad in voor een traditionele Khmer massage. Dat was wel ff relaxed.

De dag daarna zijn we bij Le Meridien Angkor gaan zwemmen. Dit is een super vet 5 sterren hotel waar je voor 10 dollar per dag gebruik kan maken van het zwembad, de spa en de fitness. Chillen, relaxen en met een boekje langs het zwembad liggen en alvast een beetje de trip naar Vietnam plannen omdat we daar heel erg veel willen zien in een best wel korte tijd.

Fijn zwembad bij Le Meridien

Lazy Jess

Lazy Chris

Vandaag is onze laatste dag in Siem Reap en ik denk dat we zo maar weer richting Le Meridien gaan want het is ons gisteren erg goed bevallen en de rest van de stad hebben we genoeg gezien.

Groetjes en jullie horen weer van ons als we in Vietnam zijn.

Tags: Angkor Wat, Cambodja, Siem Reap, Zuidoost-Azië

Trackback URI | Comments RSS